запчасти для погрузчиков в москве запчасти для погрузчиков купить запчасти на погрузчик запчасти для вилочных погрузчиков запчасти для автопогрузчиков Ремонт и обслуживание погрузчиков Ремонт штабелеров и ричтраков Ремонт двигателя погрузчика Ремонт электропогрузчиков Ремонт дизельных погрузчиков Ремонт автопогрузчиков Ремонт вилочных погрузчиков ремонт погрузчиков Инверторные кондиционеры в москве Инверторные кондиционеры с установкой Купить кондиционер в москве Кондиционеры в москве недорого Кондиционеры с установкой недорого в москве Кондиционеры с установкой недорого в москве цена Установка кондиционеров недорого Купить кондиционер в москве с установкой

Lakmus

Սուպերքիլլեր Սոլոնիկի անհավանական սպանությունը

<Խեղդամահ է արվել ռուսական մաֆիայի ներակայացուցիչ>, <Նա եղել է ԱԱԿ /Ազգային անվտանգության կոմիտե/ գործակալ-լիկվիդատոր>:Այսպիսի զգայացունց-սենսացիոն վերնագրերով հոդվածներ հայտնվեցին Աթենքի թերթերում՝ Ալեքսանդր Սոլոնիկի դիակի հայտնաբերման հենց հաջորդ օրը:Ամենաքիչը 8 սպանությունների իրականացման մեջ կասկածվող,<Մատրոսսկայա տիշինա> բանտի հատուկ մասնաշենքից անհավանական փախուստ կատարած և Ռուսաստանի ու նույնիսկ Ինտերպոլի բոլոր հատուկ ծառայությունների կողմից որոնվող անձնավորությունը հավատարիմ մնաց իր սկզբունքին. նա այդպես էլ թույլ չտվեց ձեռնաշղթաներ հագցնեն իրեն: Նրա մահն ամբողջվին համապատասխանում էր հայտնի <Կոզնա Նոստրայի> ավանդույթներին:Սոլոնիկին խեղդամահ էին արել կապրոնե օղակով:

    Կուրգանցի Ռեմբոյի մահն ավելի մեծ արձագանք առաջացրեց Ռուսաստանում:Այդ մասին հաղորդագրություններ եղան տարածաշրջանային և մայրաքաղաքային հեռուստաալիքներով,իսկ HTB-ի  <Այսօր>  հաղորդաշարի հատուկ ռեպորտաժը նվիրված էր սուպերքիլլերի կյանքին ու կենսագրությանը: Շատ էին գրում նրա <հերոսությունների>  մասին, նաև դետալ առ դետալ քննարկվում էին նրա մահվան վարկածները...

    Հասկանալի է, որ Սոլոնիկը շարքային բանդիտ չէր, բայց նրա կշիռը չէր կարելի համեմատել քրեական աշխարհում ճանաչված հեղինակությունների՝ Յապոնչիկի, Միխասի ազդեցության հետ: Ուրեմն, ինչո՞ւ էր Կուրգանի խմբավորման հաջողակ հրձիգի անձն այդքան մեծ հետաքրքրություն առաջացրել, ի՞նչն էր նրան քրեական կայսրության հեղինակությունների շարքին դասել....Այս հարցերի պատասխանները կարելի է գտնել ռուսական մամուլի էջերում:

         Հարցերի վրա լույս սփռող՝ Ռեմբոյի կենսագրության այդ դրվագներն ավելի վաղ չէին հրապարակվել՝ ելնելով օպերատիվ ծառայությունների հետաքրքրություններից ու գործի շահերից:

    Ալեքսանդր Սոլոնիկը ծնվել է 1960թ-ին՝Կուրգան գավառում: Մանկուց զբաղվել է սպորտով, հաջողություններ ունեցել դասական ըմբշամարտում, ինչը կյանքում ինքնապաշտպանվելու հնարավորություն է տվել նրան: Բարձրահասակ չէր, ընդամենը 165սմ: Որոշ տվյալների համաձայն, Սոլոնիկը մինչև բանակ զորակոչվելը եղել է տեղի  <Լոկոմոտիվ>   խմբավորման անդամ:Բանակային  ծառայությունն անցել է Գերմանիայում,hարգանք և հեղինակություն է վայելել զինծառայողների և սպայակազմի շրջանում,իսկ զորացրվելիս տուն էբերել ըմբշամարտի մրցումների մրցանակային տեղերի բազմաթիվ պատվոգրեր և զորամասի հրամանատարի կողմից տրված գերազանց բնութագիր:Վերջին հանգամանքն օգնել է նրան`գրանցվել որպես պահակապարեկային ծառայության աշխատակից,այնուհետև ընդունվել Գորկիի ԽՍՀՄ ՆԳՆ բարձրագույն դպրոց:Այստեղ, բարեհաջող և սովորական  կենսագրության մեջ արձանագրվում է նրա կյանքի առաջին անսպասելի ոլորանը: Սոլոնիկին հանկարծ սկսում է ձգել գոյության մեկ այլ տարբերակ՝ հեշտ կանխատեսելի ապագայով:Նա բարձրագույն դպրոցից հետ է վերցնում փաստաթղթերը,դուրս է գալիս ՆԳ համակարգից և տեղավորվում է աշխատանքի գերեզմանատանը՝ որպես գերեզմանափոր: Պահպանվել է 1986թ. մարտի 27-ին տված հայտարարությունը, որով Սոլոնիկը խնդրում է կորցրած անձնագրի փոխարեն նորը տալ: Աշխատավայրի  և պաշտոնի համար նախատեսված տողում ապագա հեղինակություններ կործանողը համեստորեն գրում է՝ կոմունալ  ծառայությունների բյուրո, գերեզմանափոր…

     Մինչ այդ Սոլոնիկը հասցրել էր 2անգամ ամուսնանալ, յուրաքանչյուր ամուսնությունից մեկ երեխա ունենալ, բայց չէր ցանկացել պահակա-պարեկային ծառայության աշխատակցի համեստ աշխատավաձով ապրել: Նա չէր խմում, չէր ծխում, սիստեմատիկաբար վազում ու մարզվում էր, և միակ թուլությունը մնում էին կանայք: Այդ թուլությունից նա այդպես էլ չկարողացավ ձերբազատվել, ինչն էլ եղավ օրենքի հետ լուրջ խնդիր ունենալու առաջին պատճառը: 1988թ Սոլոնիկը հայտնվեց մեղադրյալի աթոռին: Կուրգանի Պերվոմայսկի շրջանային Ժողդատարանը բռնաբարության համար Սոլոնիկին դատապարտեց 8 տարվա ազատազրկման: Դատավճռի հետ մեղադրյալը համաձայն չէր և իր վերաբերմունքն արտահայտեց պերճախոսությամբ...և ոչ միայն: Նա  հանդգնորեն փախուստի դիմեց հենց դատարանի դահլիճից՝ ստիպելով ողջ քաղաքին խոսել իր մասին: Կնոջը հրաժեշտ տալու պահին ամբաստանյալը հրեց միլիցիոներներին, դուրս թռավ պատուհանից և բարեհաջող կերպով թաքնվեց: Մեկ և կես ամիս անց Տյումենում կրկին ձերբակալեցին նրան, և բռնաբարության դրոշմով, փախչելու հակումով նախկին միլիցիոները հայտնվեց պերմյան գաղութում: Պետք է միայն կռահել, թե նման բնութագրի դեպքում ինչ է սովորաբար լինում: Եթե մեկ ուրիշը լիներ նրա փոխարեն՝ կեսմարդ կդարձնեին, բայց նա թույլ չտվեց անհարգալից վերաբերվել իր հետ. փոխարենը բազմաթիվ սպիներ մնացին: Ավելի ուշ, հարմար պահը որսալով, կրկին փախուստի դիմեց: Սոլոնիկն աշխատանքից չէր խուսափում, ինչի համար էլ դրական բնութագիր վաստակեց և տեղափոխվեց Ուլյանովսկի շրջանի ՈՒԱՀ 7818, որտեղ էլ երջանիկ առիթը ներկայացավ: 1990թ.  մարտի 3-ին նա կատարեց երկրորդ  փախուստը, այս անգամ կոյուղաջրի խողովակով: Երբ իմացան, արդեն ուշ էր:

     Սոլոնիկի անվան հետ կապված այդքան սպանություններից ու սկանդալներից հետո համամիութենական հետախուզությունում այժմ քչերն են նրա մասին հիշում:

       Իրավապահների վկայությամբ, նա կարողանում էր շուտ հայտնաբերել <պոչին>   և հեշտությամբ ազատվել նրանից: 90-ականների կեսերին Սոլոնիկի՝ Մոսկվա ժամանելու մասին ինֆորմացիա ստացվեց: Մինչ այդ իրավապահները հավանական տեղեկություն էլ  չունեին նրա գտնվելու վայրի մասին: Ասում էին՝ նա սերտ հարաբերություններ է պահպանում Տյումենի խմբավորման անդամների հետ, հազվադեպ էլ հայտնվում է հարազատ Կուրգանում, Նովոկուզնեցկում: Տեսել էին նաև Սոչիում, որտեղ Սոլոնիկը մասնակից էր եղել զինված և սպանություններով ավարտված մի ռազբորկայի:

   Նույն թվականի հոկտեմբերին նա հազիվ էր դուրս պրծել միլիցիոներների ձեռքից. Սոլոնիկը պետական հանրախանութի մուտքի մոտ պետք է հանդիպեր իր ծանոթին: Ներքին զորքերի հետախուզական ծառայության պետ Անատոլի Ուդինցովն էլ իր երկու աշխատակիցների հետ նախապես եկավ ենթադրվող հանդիպման վայր: Աշխատակիցները մնացին ավտոմեքենայում, իսկ գնդապետ Ուդինցովը գնեց 10 հատ կարկանդակ, հագավ վաճառողի սպիտակ խալաթ և տեղավորվեց խանութի դռների մոտ:

Նորաձև հագնված Սոլոնիկը հայտնվեց շատ անսպասելի: Նրան կալանավորելու համար եռյակը ստիպված եղավ օգնական ուժեր խնդրել տեղի միլիցիայից. տվյալներ կային, որ Սոլոնիկը երբեք չի բաժանվում իր <Նագան> տեսակի ատրճանակից, այդ պատճառով էլ չհամարձակվեցին քիչ թվաքանակով գործել: Բայց մինչ օգնական ուժերը կժամանեին, հետախուզության օբյեկտը կարողացավ անսպասելիորեն պոկվել <պոչից> և անհետանալ բազմության մեջ:

  Սոլոնիկի գործելաոճի այլ առանձնահատկություններ նույնպես ուշադրության են արժանի. նա երբեք առաջինը չէր մտնում այնտեղ, որտեղ սպասում էին իրեն. միշտ որևէ մեկին իրենից առաջ էր ուղարկում և ստուգում: Նա չէր հանձնել ոստիկանության իր հին վկայականը և կեղծելով այն՝ դարձրել էր ԽՍՀՄ ԱԱԿ-ի աշխատակցի վկայական: Նման ռեկվիզիտները ցանկացած դուռ բացելու հնարավորություն ունեին, ինչից էլ օգտվելով՝ Սոլոնիկը հեշտությամբ խուսափում էր նախապատրաստված ծուղակներից:

  Այն ժամանակ Սոլոնիկին ոչ ոք լրջորեն չէր որոնում, ավելի մեծ խնդիրներ կային: 1991-ն էր. փլուզվեց ՆԳՆ միասնական համակարգը, առանձնացան իրենց անկախ հռչակած պետությունները, զենքեր դուրս բերվեցին երկրի հակամարտությունների գոտիներից, պետական իշխանությունը թուլացավ, իսկ քրեականն ամրապնդվեց՝ վերածվելով լեգալ ուժի: Եվ Սոլոնիկն օգտվեց այդ քաոսային վիճակից: Նա կարողանում էր աննկատ մնալ, տիրապետում էր ցանկացած տեսակի զենքի և պատրաստ էր գնալ ամեն ինչի՝ հանուն գեղեցիկ կանանց և գեղեցիկ կյանքի: 

  Ի դեպ, մինչև 1994թ.-ի հոկտեմբերի ձերբակալությունը, Պետրովո-Ռազումովսկիի հագուստեղենի տարածքում, փոխհրաձգության ժամանակ նա մահացու վիրավորեց 3 միլիցիոների, հասցրեց լիկվիդացնել Տյումենի 2 հեղինակություններին՝ Պրիչինինին և Մաշկինին, իսկ Մոսկվայում՝ օրենքով գող Գլոբուսին, նրա մտերիմ ընկերոջը՝ Բոբոնին և վերջինիս թիկնապահ Գլոդինին:  

  Պետրովյան շուկայում Սոլոնիկը ծանր վերքեր ստացավ. բժիշկները ստիպված եղան հեռացնել փամփուշտով վնասված նրա երիկամը: Բոկտինսկի հիվանդանոցի վերակենդանացման բաժանմունքից դուրս գրվելուց հետո նրան տեղափոխեցին Պետրովկա 38՝ ժամանակավոր պահման մեկուսարան, որից հետո էլ /նոյեմբերի 21-ին/՝<Մատրոսկայա տիշինա>: Նրա համար ստեղծված հատուկ պայմաններին կնախանձեին բանտի շատ զեկեր: Մեկուսարանի բնակիչների մեծ մասը, խցերի ծանրաբեռնվածության պատճառով, ստիպված էին հերթով ոչ միայն քնել, այլ նույնիսկ նստել: Սոլոնիկը խցում մենակ էր, ուներ գունավոր հեռուստացույց, նրա տրամադրության տակ էին համակարգիչը, սառնարանը, սալօջախը, իսկ ճաշը բերում էին ռեստորանից՝ պատվերով: Բանտային ուտելիքը նա չէր ընդունում և իր պահանջը հիմնավորում էր թունավորվելու վախով:

  Քննությունը մոտենում էր ավարտին: Երբ հայտնի դարձավ կայանալիք դատական նիստի մասին, Սոլոնիկը խնդրեց նորաձևության կատալոգ ուղարկել իրեն:  Ընտրեց <Վերսաչի> ֆիրմայի կոստյում, փողկապ, վերնաշապիկ, նաև ակնոց՝ աչքերի <վազվզոցը> թաքցնելու համար: Սկսեց նաև ջանադրաբար նախապատրաստվել փախուստի. ամեն օր զբաղվում էր ուժեղացնող մարմնամարզությամբ, ակտիվ բանակցություններ էր վարում ազատության մեջ գտնվող համախոհների հետ, դետալների մասով պայմանավորվում էր իր ապագա գործընկերոջ՝ քննչական մեկուսարանի պահպանության աշխատակից Մենշիկովի հետ:

   Նրա փախուստն անսպասելի էր և ցնցում առաջացրեց հասարակության մեջ /նախկինում երբեք այդքան վտանգավոր հանցագործ չէր փախել մայրաքաղաքային բանտից/, ցայրացրեց ու զարմացրեց իրավապահներին… Եվ, երևի թե, ճիշտ կլինի ասել, որ այդ փախուստը քրեական աշխարհում ավելի մեծ ճանաչում և հեղինակություն բերեց նրան, քան մրցակիցներին բարեհաջող լիկվիդացնելու տաղանդը: Դա շատերին ստիպեց հաշվի նստել դեռ երեկ շարքային քիլլեր համարվող կուրգանցու հետ:

   Սոլոնիկը որևէ մեկին զարմացնելու նպատակ չուներ, նա մահից էր փախչում, բայց չկարողացավ պահապաններին վախեցնելու հաճույքից իրեն զրկել. հատակին թողեց բրաունինգի փամփուշտների դատարկ փաթեթը՝ հիշեցնելով, թե ում հետ գործ ունեն…

  Ինչպե՞ս կատարվեց փախուստը, հանցագործն ինչպե՞ս կարողացավ դուրս պրծնել հսկվող քարե կառույցից…

 

Դեպքից անմիջապես հետո ծառայողական հետաքննություն սկսվեց:

     Հետաքննական գործի նյութերից. <<Մատրոսսկայա տիշինա> տեղափոխվելուց հետո 1994թ. դեկտեմբերի 13-ից Սոլոնիկը հաշվառման վերցվեց որպես փախուստ կատարելու հակում ունեցող անձ և ավագ օպերլիազոր Գ.-ի որոշմամբ, դատախազության թույլտվությամբ պահվում էր թիվ 938 ընդհանուր խցում, որը գտնվում է թիվ 9 մասնաշենքում:

 1995թ. հունիսի 4-ին,  ժամը 20.00-ից մինչև հաջորդ օրվա ժամը 8-ը պահպանության գծով ծառայությունն անցկացրել է երկրորդ հերթափոխի հատուկ կազմը՝ քննչական մեկուսարանի պետի հերթապահ օգնականի ղեկավարությամբ: Հրամանով՝ վերջինիս հսկողությամբ է իրականացվում հատուկ կորպուսի ծառայությունը: Ներքին թիվ 29-30 պոստերում /թիվ 9 կորպուսի 4-րդ և 5-րդ հարկերում/ հերթապահել է ներքին ծառայության կրտսեր սերժանտ Մենշիկովը: Երրորդ հարկը գտնվել է ներքին ծառայության սերժանտ Ս.-ի հսկողության տակ:

  Ստուգմամբ պարզվեց, որ սերժանտ Ս.-ն  և Մենշիկովը հիմնականում ծառայություն են կատարել երրորդ հարկում, ընթացքում շրջայց կատարելով նաև 4-րդ և 5-րդ հարկերում: Այդ պատճառով էլ հարկեր տանող մուտքի դռները կողպեքով չեն փակել:

   Ժամը 21.30-ից 22.05-ն ընկած ժամանակահատվածում սերժանտ Ս.-ն իջնում է կորպուսի հերթապահ մաս, և Մենշիկովը մենակ է մնում մոտ 30-40 րոպե: 23.50-ին Ս.-ն թիվ  935 խցի  /3-րդ հարկ/ բանտարկյալներից մեկին անհրաժեշտ բժշկական օգնություն ցույց տալու նպատակով բժիշկ է կանչում: Այդ ժամանակ Մենշիկովն իր պոստում էր: Ս.-ն, կորպուսից դուրս գալով, խախտում է հրամանը և դռների ու խցերի բանալիները թողնում հերթապահ մասի սեղանին՝ դրանցից  օգտվելու հնարավորություն ընձեռելով Մենշիկովին:

   Մոտ 00.20 րոպեին թիվ 935 խցից կրկին խնդրում են բժիշկ կանչել: Սերժանտ Ս.-ն հեռախոսով կրկին կանչում է բժշկին և ձայն տալիս Մենշիկովին, որպեսզի խուց մտնելիս նա ապահովի իր անվտանգությունը /պահանջվում է հրահանգով/: Սակայն Մենշիկովը չի արձագանքում...

   Ժամը 00.40 րոպեին, բժշկի հեռանալուց և տուժողին բուժմասում տեղավորելուց հետո, սերժանտը պահեստային խմբի հետ կրկին սկսում է որոնել գործընկերոջը, բայց նրան չի գտնում ո՛չ պոստերում,  ո՛չ էլ շենքում: Հարկն ուսումնասիրելիս Ս.-ն նկատում է, որ դեպի վերև՝ զբոսանքի բակ տանող միջանցիկ դռները բաց են, իսկ դռան վրայի ծանր կողպեքն ընկած է հատակին:  Տանիքին, զբոսանքի բակի ծայրամասում հայտնաբերված կարաբինով 20 մետրանոց պարանը շենքի ճակատամասի երկայնքով ներքև էր ձգվում և մեկուսարանի սահմանից դուրս գալու հնարավորություն տալիս:

   Մասնաշենքի թիվ 938 խուցը հետազոտելիս չգտան նաև Սոլոնիկին: Նրա փոխարեն ճաղերի հետևում տիկնիկ էր դրված անկողնում:  Մենշիկովին և կալանավոր Սոլոնիկին մեկուսարանի տարածքում հայտնաբերելու փորձերը դրական արդյունքներ չտվեցին>:

Անձնակազմի հանդերձարանում Մենշիկովի իրերի մեջ հայտնաբերվեցին պահուստահային երկու կարաբին և լեռնագնացային մարզագույքի փաթեթ: Սոլոնիկի խցում հայտնաբերվեցին մարզահագուստի պիտակ, միջխցային քսիվ /գրություն/,  <Բրաունինգ> տեսակի հրազենի 7, 65 մմ տրամաչափի գործարանային փամփուշտների դատարկ ու պատառոտված փաթեթ:

                                            /Մաս 1-ին, շարունակությունը՝ վաղը/

                                                             Պատրաստեց Լուիզա Մինալյանը՝    

                                                                           ըստ <Բանդիտիզմ> գրքի            

Սամո, էդ ի՞նչ խոզի միս եք ծախում ...

 Հայրենի իշխանությունները հանրությանը մատուցվող ծառայություններն են թանկացնում, գործարարներն էլ լայն սպառման ապրանքները: Նույնիսկ բողոքի ակցիաները չեն օգնում՝ գների հետընթացն ապահովելու համար: Ուստի, չափազանց զարմանալի է, երբ առանց հանրային բողոքների, դժգոհությունների օրինակ, Լֆիկ Սամո մականվամբ հայտնի օլիգարխ պատգամավոր Սամվել Ալեքսանյանը հանկարծ որոշում է խորովածի սեզոնից առաջ խոզի մսի գինը նվազեցնել միանգամից 1000 դրամով: Այս երևույթի վերաբերյալ տնտեսության ոլորտով հետաքրքրվողները դեռ անցյալ տարվանից փորձում են տարբեր բացատրություններ գտնել՝ հղում անելով պաշտոնական և ոչ պաշտոնական տվյալներին: Ու դրանք թեև ինչ-որ տեղ տեղավորվում են տրամաբանության մեջ, սակայն ինչ-որ բան էլ մնում է տրամաբանությունից դուրս, իրարամերժ և կարող է տեղավորվել <լակմուս>-ին հասած մտահոգիչ տեղեկությունների շրջանակում: Դեռ անցյալ տարի, ապրիլ-մայիս ամիսներին Հայաստանում, խոզի մսի արտադրության ոլորտում գնային անոմալիաներ նկատվեցին. կտրուկ իջավ տեղական արտադրության խոզի մսի մթերման գինը: Ավելի վաղ, մեկ կիլոգրամ մսի մթերման գինը 2800-3000 դրամ էր, իսկ անցյալ տարվա մայիս-հունիս ամիսներին այն նվազել, հասել էր 1800-2200 դրամի: Մինչդեռ մամուլի աչքից չվրիպեց, որ այդ նույն ժամանակահատվածում բարձրացել է անասունի հիմնական կեր հանդիսացող ցորենի թեփի գինը՝ 3200-3500-ից հասնելով 4500-4700 դրամի /30 կիլոգրամանոց պարկը/: Այսինքն, եթե խոզն ավելի թանկ կեր է ուտում, նրա ինքնարժեքը, մթերման գինը ևս պետք է բարձրանա, և ոչ թե իջնի, այլապես տնտեսվարողը վնաս կկրի: Բայց եթե չեն դադարեցնում գործունեությունը, ուրեմն կամ օգուտից չեն զրկվել, կամ այլ բացատրություն կա: Կոնկրետ տեղական շուկայում խոզի մսի պահանջարկի 40 տոկոսն ապահովող Սամվել Ալեքսանյանի դեպքում բացատրությունն այսպիսին է. ցորենի թեփ արտադրող հիմնական ձեռնարկությունը Բաղրամյանի ալրաղացն է, որն ըստ մամուլում տարածված տեղեկությունների, պատկանում է Սամվել Ալեքսանյանին: Վերջինս կերը շատ ավելի էժան գնով հանում է իր ալրաղացից, ուղարկում իրեն պատկանող խոզի խոշոր ֆերմաներ, որտեղ արտադրված խոզի միսն էլ հիմնականում առաքվում է, ինչպես ինքն է ասում՝ իր կին Շողերինային պատկանող սուպերմարկետների ցանցին: Բացի Ալեքսանյանից, Հայաստանում խոզի մսի շուկայի պահանջարկի 40-50 տոկոսն էլ բավարարվում է մեկ այլ նախկին պատգամավորի ջանքերով, ով վերահսկում է խոզի մսի ներմուծումը ԼՂՀ-ից: Այսինքն, եթե տեղական շուկայի պահանջարկը գրեթե ամբողջությամբ ծածկվում է, այն էլ՝ էժան գներով, ուրեմն դրսից խոզի միս ներկրելու կարիք չպետք է լիներ: Բայց ներկրվել է և այստեղ է, որ ինչ-որ բան դուրս է գալիս տրամաբանությունից: ՀՀ Ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալներով՝ 2013 թ. ինը ամսում Հայաստանում սպառվել է ընդհանուր առմամբ մոտ 68,5 հազ. տոննա միս, որի մեկ երրորդը բաժին է ընկնում տավարի մսին, 40%-ը՝ հավի մսին, 15,5%-ը՝ խոզի մսին, 10.6%-ը՝ ձկանը: 2011թ. համեմատ խոզի մսի սպառումն ավելացել է մոտ 60%-ով: Այս առիթով, <սիվիլնեթը>, հղում անելով պաշտոնական տվյալներին, դեռ անցյալ տարվա նոյեմբերին արձանագրել էր.<ճիշտ է՝առկա  է սպառման ծավալների էական աճ, սակայն այդ աճը բավարարվել է բացառապես ներմուծումների հաշվին: 2011-ի ինը ամսվա կտրվածքով Հայաստանը ներմուծել է մոտ 3  հազ. տոննա խոզի միս, իսկ 2013 թ.՝ արդեն մոտ 7000 տոննա: Խոզի միս հիմնականում ներկրում ենք Բրազիլիայից, ու այդ բիզնեսը վերահսկում է Սամվել Ալեքսանյանի հետ փոխկապակցված <Սամ-Սեր> ընկերությունը (վերջերս ստեղծված այս ընկերությունն արդեն հայտնվել է խոշոր հարկատուների առաջին տասնյակում): Քանի որ խոզի միսը ներկրվում է ընդամենը 2,5 դոլար մաքսային արժեքով ու վաճառվում է կգ-ը 1800 դրամով՝ հեշտությամբ շուկայից դուրս է մղում տեղական արտադրանքին: Պատահական չէ, որ ներկրված խոզի մսի գինը շուկայում անփոփոխ է արդեն բավական երկար ժամանակ, իսկ էժանանում է միայն տեղական խոզի միսը>: Գյուղատնտեսության նախարարության անասնաբուծության և անասնապահության վարչության պետ Աշոտ Հովհաննիսյանն էլ այդ ժամանակ նույն լրատվամիջոցի հետ զրույցում նշել էր, որ 2013-ին աննախադեպ աճ է արձանագրվել անասնագլխաքանակի գծով. կոնկրետ խոզերի գլխաքանակն աճել է մոտ 37 հազարով՝ հասնելով մոտ 150 հազարի: Այստեղ ուշագրավ հանգամանք կա. եթե խոզերի գլխաքանակն այդքան աճել է Հայաստանում, որի մեջ պետք է լիներ նաև Ալեքսանյանը, ապա ի՞նչու պետք է սպառման ծավալների աճը բավարարվեր բացառապես ներմուծումների հաշվին: Ինչու՞ է Ալեքսանյանի հետ փոխկապակցված անձը հենց խորովածի թեժ սեզոնին սկսել խոզի միս ներմուծել Հայաստան՝ այդկերպ նպաստելով տեղի մսի էժանացմանն ու Ալեքսանյանի բիզնեսի շուկայից դուրս մղմանը: Բայց Լֆիկ Սամոն ինքն իր թշնամին չէ... <լակմուս>-ին հասած տեղեկություններով՝ Սամվել Ալեքսանյանի ֆերմաներում անցյալ տարվա նախաամառային սեզոնին խոզի ժանտախտ է ընկել, և որպեսզի ֆինանսական մեծ վնասներ չկրի, նա 14.000 գլուխ խոզերը մորթել ու լցրել է սառնարանները՝ <երևան-սիթիներում> արագ վաճառելու նպատակով: Սրանով կարող է բացատրվել ոչ միայն խոզի մսի էժանացումը, այլ նաև Բրազիլիայից ներկրվող խոզի մսի բիզնեսը վերահսկող, Սամվել Ալեքսանյանի հետ փոխկապակցված <սամ-սեր> ընկերության շատ արագ ի հայտ գալը, որպեսզի հանրության շրջանում աժիոտաժ չառաջանա, շուկան չպարալիզացվի, խոզամսի բիզնեսմեններն էլ չտուժեն: Եթե իսկապես ժանտախտ է տարածվել, ինչի մասին լռել են, ուրեմն այդ ֆերմաներում առնվազն մի քանի տարի չպետք է խոզաբուծությամբ զբաղվեն, քանի որ ժանտախտով հիվանդ անասունի միսը հողում թաղելուց հետո նույնիսկ այն կարող է վարակել այդ տարածքում հայտնվող այլ անասունների: Ուստի, չի բացառվում, որ խոզի մսի շուկան վերահսկողները դեռ մի քանի տարի զբաղվեն խոզի մսի ներմուծմամբ, մինչև անցնի վտանգը:

Հ.Գ. Իհարկե այս լուրը փորձեցինք ճշտել նաև Սամվել Ալեքսանյանից, սակայն զանգերը մնացին անպատասխան...

Էլմիրա Մարտիրոսյան

 

«Լակմուսելու» ենք…, որ մթնոլորտը մաքրենք կեղտից

«Լակմուսելու»… Այն ստացվում է մի բույսից` քարաքոսից, որի գոյապայքարն ընդհանրություններ ունի հայի ճակատագրի հետ: Այն կրկին խեղվելու, մոռացվելու վտանգի առջև է: Եթե դա թույլ տանք այսօր, ապա ազգային, իրավական խնդիրները լակմուսելու բարձրաձայնելու և լուծելու հնարավորությունները կկորցնենք ընդմիշտ: Բայց մենք պաշտպանելու ենք այդ իրավունքը…

Հանձնաժողովը հայ գերու դիակի դատաբժշկական փորձաքննություն է պահանջում

ՀՀ գերիների, պատանդների և անհայտ կորածների հարցերով զբաղվող հանձնաժողովը պաշտոնական հայտարարությունն է տարածել օգոստոսի 7-ից ադրբեջանական գերության մեջ գտնվող Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի Կարեն Պետրոսյանի մահվան վերաբերյալ: