запчасти для вилочных погрузчиков запчасти для автопогрузчиков Ремонт и обслуживание погрузчиков Ремонт штабелеров и ричтраков Ремонт двигателя погрузчика Ремонт электропогрузчиков Ремонт дизельных погрузчиков Ремонт автопогрузчиков Ремонт вилочных погрузчиков ремонт погрузчиков Инверторные кондиционеры в москве Инверторные кондиционеры с установкой Купить кондиционер в москве Кондиционеры в москве недорого Кондиционеры с установкой недорого в москве Кондиционеры с установкой недорого в москве цена шоу бизнес россии видео прикол как лечить колени леди блог кулинарный рецепт

Lakmus

Գյուղացի Անդոն, Շինանյութի Սերգոն, Շմայսն ու Գվինեացի Ֆորտունատը

 

Ի՞նչ կանեք, եթե հանկարծ մի սևամորթ երիտասարդ հայտնվի ձեր կողքին և, ասենք, պապուասների առոգանությամբ, բայց հայերեն լեզվով հարցնի` ՛՛Ախպեր, ո՞նց ես...՛՛: Ձեր դեմքին անսպասելիորեն ժպիտ կհայտնվի, հետո` զվարճանալու համար գուցե մի քանի հարց էլ ավելի տաք, որից հետո ծանոթությունը կարող է վերածվել ընկերության, ընկերությունն էլ` ՛՛բիզնես-համագործակցության՛՛: Իսկ թե ում բիզնեսը կծաղկի կամ կչորանա դրանից` փորձեք կռահել:

 ՛՛Ֆորտունա՛՛` անգլերեն նշանակում էբախտ, հաջողություն,՛՛ֆորտունատ՛՛` բախտավոր, երջանիկ: Գվինեայի հանրապետության/Աֆրիկա/ քաղաքացի Ֆորտունատ Իկեմսինաչի Նվաիգվեն երևի հավատացել է իր անվան բախտավորությանը և սկսել փորձության ենթարկել իր բախտը նույնիսկ սոցիալական, տնտեսական ճգնաժամի մեջ գտնվող Հայաստանում:

  2012թ.-ին, գարնանային մի գեղեցիկ օր, Արարատի մարզի գյուղերից մեկի բնակիչ Անդրանիկ Բ. Դանոյանը դուրս է եկել հողագործական աշխատանքներ կատարելու: Մեկ էլ հանկարծ սևամորթ Ֆորտունատ Իկեմսինաչին հայտնվել է նրա կողքին. անակնկալի եկած Անդոն խոսք ու զրույցի է բռնվել նրա հետ: Ֆորտունատն սկսել է իրեն երևակայել շփոթված գյուղացու մոտ. ասել է, թե  նախկին ֆուտբոլիստ է, ոտքի վնասվածքի պատճառով թողել է սպորտը, հայրը եղել է Գվինեայի նախագահի թեկնածու, ում սպանել են և մորը2 մլն. դոլար փոխհատուցում տվել: Այժմ ինքը եկել է Հայաստան և ցանկանում է այդ փողի մի մասը այստեղ ներդնել և բիզնես սկսել. ավելի կոնկրետ` հողգնել` բիզնես-ծրագիր իրականացնելու համար: Անդրանիկն էլ մտածելէ, թե երկնքից բախտն՛՛ընկել է՛՛ուղիղ իր գլխին և առաջարկել է ժառանգությամբ ստացած հենց իր հողակտորը` համատեղ բիզնես հիմնելու պայմանով: ՛՛Լակմուս.ամ՛՛-ի տեղեկություններով` Անդոյի ու Ֆորտունատի հարաբերությունների ամրապնդմանը նպաստել է Գվինեայի քաղաքացի, Ֆորտունատի` Երևանում ապրող կինը` գեղեցկուհի Մարիամ Տրաորեն, ում Ֆորտունատը ներկայացրել է որպես իր քույր Ռոզի:

Այդպես Անդոյի վստահությունը շահած գվինեացի Ֆորտունատը մի օր էլ նոր հայ ընկերոջից 3000 դոլար է ուզել, որպեսզի վճարի Ֆրանսիայից եկած և՛՛Արմենիա Մարիոտ՛՛հյուրանոցում իջևանած քրոջ` հյուրանոցին պարտք մնացած գումարը: Սակայն այդ ժամանակ Անդոն միայն 1000 դոլար է տվել: Այնուհետև Ֆորտունատն ու Մարիամ Տրաորեն հանդիպել են Անդրանիկին, քննարկել իրենց համատեղ բիզնեսը և ձեռքի հետ էլ հարցրել նրանից, թե որևէ մեկին հոչի՞ասել այդ մասին: Բացասական պատասխան լսելուց հետո, Անդրանիկից 8000 դոլար են ուզել և ստացել` բիզնեսը ՛՛գործի գցելու՛՛ համար: Օրեր անց, Մարիամ Տրաորեն մի փակ դիպլոմատ է տվել Անդրանիկին և ասել, որ տանի իր տուն` մի լավ տեղ թաքցնի: Վերջինս այն թաքցրել է իր տան նկուղում: Մի օր էլ Մարիամն ու Ֆորտունատը եկել են, Անդրանիկի հետ իջել նկուղ. Մարիամը բացել է դիպլոմատը, այնտեղից հանել 100 դոլարանոց թղթադրամներ, գրել դրանց վրայի թվանիշերը, այնուհետև բժշկական ձեռնոցների օգնությամբ բամբակով, նրբաթիթեղով, ինչ-որ յուրահատուկ հոտով հեղուկով և սև թղթով սկսել են ՛՛մշակել՛՛ ձեռքի տակ եղած թղթիկները, որ 100 դոլարանոցից ՛՛ձագ՛՛ "ստանան՛՛: Այդ ընթացքում Անդրանիկին ուղարկել են` ջուր, մետաղ և էլի ինչ-որ բաներ բերելու: Քիմիական իրենց ՛՛ֆոկուսներն՛՛ ավարտելուց հետո գվինեացիները փակ դիպլոմատը հանձնել են Անդրանիկին և ասել, որ մշակված թղթերը պետք  է 2 օր չորանան: Գնալուց առաջ նրանք խոստացել են երկու օրից վերադառնալ, սակայն այդպես էլ չեն վերադարձել: Երրորդ օրը, ստիպված, Անդրանիկը բացել է դիպլոմատը և այնտեղ հայտնաբերել 8000 դոլարի կեղծ թղթադրամներ, որից հետո սկսել է փնտրել իրեն խաբած սևամորթներին: Արդյունքում գտնվելեն՛՛փող-տպող՛՛գվինեացիները և նրանց մեղադրանք է առաջադրվել նախնական համաձայնությամբ,վստահությունը չարաշահելու միջոցով առանձնապես     խոշոր չափերի խարդախություն կատարելու համար: Ըստ այդմ, նրանք Անդրանիկի համար կեղծ փող` ԱՄՆ 100 դոլար անվանական արժեքի թղթադրամներ պատրաստելու պատրվակով, միասնական հանցավոր մտադրությամբ, շարունակաբար, նախ 2012թ. ապրիլի 11-ին Անդրանիկից վերցրել է 1000 ԱՄՆ դոլար, իսկ հունիսի 2-ին ևս 8000 ԱՄՆ դոլար և խարդախությամբ հափշտակել առանձնապես խոշոր չափերով` 3.644.380 դրամին համարժեք 9000 ԱՄՆ դոլար:

՛՛Լակմուս.ամ՛՛-ի տեղեկություններով` դատաքննության ընթացքում Անդրանիկին հասցված վնասը մասամբ վերականգնվել է, ու Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանը, հաստատված համարելով մեղադրանքը` Ֆորտունատ Իկեմսինաչի Նվաիգվեին դատապարտել է 4 տարվա պայմանական ազատազրկման` 3 տարվա փորձաշրջանով:                  

Սակայն, ըստ լուրերի, Ֆորտունատից տուժածը միայն գյուղացի Անդոն չէ. գրեթե նույն ձևով ավելի հայտնի դեմքեր էլ են  ՛՛տուժել՛՛ և ավելի զգալի` 150.000, 50.000 դոլարի չափով: Խոսքը համապատասխանաբար եվրոշինանյութերի բիզնեսով զբաղվող, Եվրոպայի Սերգոմակ անվամբ Սերգեյ Մանուկյանի և ԱԺ պատգամավոր Շմայս մականվամբ Առաքել Մովսիսյանի մասին է, ովքեր Անդոյի նման գուցե չեն էլ հասկացել ՛՛ֆորտունա՛՛ բառի իմաստը, բայց երևի ենթագիտակցորեն ու միամտորեն կարծել են, թե Ֆորտունատի հետ ընկերություն անելու դեպքում էդ բախտից մի փոքր էլ իրենց կդիպչի և իրենք էլ կսկսեն մի քիչ ավելի հեշտ ապրել,  առանց ՛՛քրտնաջան աշխատանքի՛՛: Չար լեզուները նաև ասում են, որ նրանց վնասն այդպես էլ չի վերականգնվել,  քանի որ Ֆորտունատը Մարիամի միջոցով նաև ՛՛պաշտպանվել է՛՛. սովորաբար, եթե բողոքողներ են հայտնվում, նա իրավապահներին ասում է, թե իր կնոջը ՛՛բռնաբարել են՛՛: Այդպես էլ, ավելորդ աղմուկից խուսափելու համար քրգործեր կամ չեն հարուցվում, կամ  ՛՛ջրվում են՛՛, իսկ Ֆորտունատը կրկին հայտնվում է ազատության մեջ և ամիսներ անց որևէ մեղադրանքով կրկին հայտնվում ոստիկանությունում, դատարաններում:

Իսկ ինչ վերաբերում է Ֆորտունատին, ապա հերթական անգամ նրան մեղադրանք էր առաջադրվել` իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ  նյութեր ապօրինի պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու, առաքելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու վերաբերյալ քրգործը քննվել է Երևանի Կենտրոն-Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում:

 

Հ.Գ. Այնպիսի տպավորություն է, կարծես իշխանության մեջ լուրջ ազդեցություն ունեցող մի անձնավորություն, սեփական շահի համար Ֆորտունատին թողնում է ազատության մեջ`որոշակի անձանց շրջապատում, որպեսզի գայթակղիչ առաջարկներով վերջիններիս ներքաշի հանցավոր համաձայնության մեջ և կարողանա նրանցից տասնյակ հազարավոր դոլարներ ստանալ... անվերադարձ/թեկուզ` մասամբ/: Ով բողոքի` կդատվի կեղծ փող պատրաստելու կամ օրինակ ՛՛բռնաբարության՛՛ համար...  Իսկ եթե խոսքը բիզնեսմենի և պատգամավորի մասին է, ուրեմն սկանդալն ավելի մեծ կարող է լինել. կորցնելու վտանգի տակ կարող են հայտնվել բիզնեսն ու պատգամավորական մանդատը կամ հեղինակությունը: 

 

Վերջաբանի փոխարեն արձագանք. Նյութն արդեն պատրաստ էր տպագրության, երբ այս ուշագրավ պատմության  առնչությամբ, լրագրողներից մեկը փորձել էր  ստանալ և՛ ԱԺ պատգամավորի, և՛ գործարար  Սերգեյ Մանուկյանի մեկնաբանությունը, սակայն Շինանյութի Սերգեյի հետ հեռախոսով կապվել չէր հաջողվել, իսկ ԱԺ պատգամավոր  Առաքել Մովսիսյանն էլ հարցը լսելուն պես արձագանքել էր. ՛՛Աղջիկ ջան էդ մի բանն էր պակսում գլխիս, մնում էր էդ էլ կպցնեիք ու վերջ: Էդ էլ բռնեք գրեք... Ըտենց բան իմ հետ ո՞նց կարողա տեղի ունենար: Նրա հետ կապված, իմ հետ նման բան տեղի չի ունեցել: Կարող ա ինչ-որ չեմ իմանում մեկի հետ շփոթում ե՞ն:  Չէ, հաստատ իմ հետ տեղի չի ունեցել: Եթե տենց բան լիներ, ուրեմն պըտի վաղուց մեռած ըլնեյին: Հասկանալի ա՞: Թող ունենայի, թող քցեին, բայց որ չեն կարացել քցել, էլ խոսալու բան չկա՛՛:

 

                                                                                                          ԷլմիրաՄարտիրոսյան

Նալբանդյանը լռի, գեներալներն ունեզրկվեն ու ազիկների օրհներգը լսե՞ն…

Եթե Արցախի հարցում Հայաստանը զիջի, գեներալները կունեզրկվեն ու ազիկների օրհներգը կլսեն: Մինչ պատերազմի թալանից հարստացած հայրենի որոշ գեներալներ և ոչ գեներալներ ԱԺ-ում կնոպկա սեղմելով վավերացնում են ազգադավ օրինագծերը, ծաղկեցնում իրենց կիսաօրինական բիզնեսները կամ բանակը թալանելով գնում կազինոներ ու բիլիարդանոցներ, հայաստանյան իշխանություններն արտաքին ճակատում իրենց պարտվողական քաղաքականությամբ և անգործությամբ գեներալներին ու նրանց պես հարստացածներին կանգնեցնում են ունեզրկվելու վտանգի առջև: Արցախյան պատերազմից հետո քանի ներկա ու նախկին գեներալ, զինվորական, պաշտոնյա, քաղաքական գործիչ է հարստացել՝ հանրությանն անհայտ է, բայց շատերի անունները հայտնի են: Նրանց դղյակների, թանկարժեք մեքենաների, հանքերի, փայտանյութերի և այլ բիզնեսների, երթուղային գծերի մասին մամուլը բազմիցս գրել է: Եվ այժմ, երբ հայ-ադրբեջանական շփման գծում պրովոկացիաներ են հրահրվում /90-ականների ձեռագրով / և հանգեցնում սպանության դեպքերի, արևմուտքից էլ ակնարկներ են հնչում <օկուպացված> տարածքներից զորքերի դուրսբերման մասին, հարստացածները կարող են կորցնել իրենց ունեցվածքները... երկու պարզ պատճառով. պետբյուջեում մկներն են վազում, հայկական դիվանագիտությունն էլ վերածվել է <անլեզու դիվանագիտության>: Եթե Արցախը և նրան հարող՝ հայկական ուժերի վերահսկողության տակ գտնվող տարածքները միջազգային իրավունքով ճանաչվեն օկուպացված տարածքներ, Հայաստանը պատասխանատվություն կկրի միջազգային իրավախախտման հիմքով: Դա կարող է լինել ոչ միայն քաղաքական, այլ նաև նյութական: Բայց մինչ այդ հասկանանք, թե ինչ է միջազգային իրավախախտումը: Միջազգային իրավախախտումը միջազգային իրավունքի սուբյեկտի գործողությունն է կամ անգործությունը, որի հետևանքով խախտվում են միջազգային իրավունքի նորմերը և այդ սուբյեկտի միջազգային պարտավորությունները, և որը վնաս է պատճառում միջազգային իրավունքի այլ սուբյեկտին, սուբյեկտների խմբին կամ ամբողջ միջազգային հանրությանը: Ընդ որում, պատասխանատվությունն առաջանում է միայն միջազգային իրավունքի սուբյեկտի /պետական մարմիններ, իշխանական լիազորություններով օժտված պետության հատուկ մարմիններ/ հակաիրավական վարքագծի և պատճառված վնասի միջև պատճառահետևանքային կապի առկայության դեպքում: Այսպիսով, հայ-ադրբեջանական սուբյեկտների միջև եղել է պատերազմ, որի արդյունքում հայկական կողմը, դիմելով ինքնապաշտպանության, 70 տարի անց հայկական պատմական տարածքների նկատմամբ պարզապես վերահաստատել է իր վերահսկողությունը՝ապահովելով էթնիկ պատկանելության հիմքով բնաջնջման եզրին կանգնած հայության անվտանգությունը, կյանքի՝ բնական և բարձրագույն իրավունքը: Մի բան, որ հայ մարտիկները չկարողացան / այդ պահին չէին էլ կարող/ կանխել Բաքվում, ինչը պետք է անեին խորհրդային զինված ուժերը, որոնք, ինչպես իրենք են ասում՝ <մի քիչ ուշացան >: Եվ քանի որ մեր իշխանություններն այնքան վախկոտ են, որ այդ ամենը չեն կարողանում կամ չեն համարձակվում հետևողականորեն բարձրաձայնել միջազգային հարթակներում՝ պատասխանատվության իրական բեռը փոխանցելով ԽՍՀՄ զինված ուժերի ղեկավարության ուսերին, մեր քաղաքական իշխանությունները և հատկապես պատերազմի թալանից հարստացածները թող իմանան իրենց գլխի գալիքը... Պետության միջազգային իրավական պատասխանատվությունը կարող է առաջանալ նաև պետական մարմինների կամ պետության պաշտոնատար անձանց կողմից լիազորությունների սահմանազանցման դեպքում, ինչի հետևանքով կարող է վնաս պատճառվել օտարերկրյա պետությանը, նրա ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձանց: Այժմ, եթե ալիևյան ադրբեջանցիները էշ-էշ դուրս են տալիս, թե՝ Հայաստանն էլ է ադրբեջանական տարածք եղել, նրանց շան տեղ չեն դնում, ապա միջազգային կառույցները խոսում են հայկական զինված ուժերի կողմից կատարված օկուպացիայի մասին՝ ակնարկելով հենց պետական մարմինների լիազորությունների սահմանազանցման հանգամանքը: Եվ եթե հայկական դիվանագիտությունը չկարողանա ճկուն և համարձակ գտնվել ներկայիս սահմանների պահպանումը հիմնավորելու հարցում, ուրեմն հայտնիներից շատերը կորցնելու բան կունենան: Եթե Ադրբեջանը ճանաչվի տուժող... Ըստ միջազգային իրավունքի՝ վնաս կրած պետությունը դառնում է տուժող, ինչը հիմք է տալիս միջազգային պատասխանատվության հարց բարձրացնել: Վնասը կարող է լինել ` 1. նյութական /տարածքային, նյութական կորուստներ, ֆինանսական վնասներ, կորցված օգուտ/ 2. ոչ գույքային /պետության իրավունքների, պատվի, արժանապատվության ոտնահարում և այլն/: Հաճախ այն պատճառվում է խառը ձևով: Միջազգային իրավունքում բոլոր միջազգային իրավախախտումները` կախված պետությունների և ընդհանրապես միջազգային հանրության համար դրանց վտանգավորության աստիճանից, իրավախախտումների և հետևանքների բնույթից, բաժանվում են երկու խոշոր խմբերի` 1. միջազգային հանցագործություններ, 2. դելիկտներ /աննշան իրավախախտումներ, որոնք չեն առնչվում պետությունների և ազգերի գոյության հիմքերին/: Միջազգային հանցագործությունը պետությունների և ազգերի կենսական կարևոր շահերի դեմ ոտնձգող, նրանց գոյության հիմքերը քայքայող, միջազգային իրավունքի կարևորագույն հիմնական սկզբունքները կոպտորեն ոտնահարող, միջազգային խաղաղության և անվտանգության, ամբողջ մարդկության համար վտանգ ներկայացնող առանձնապես վտանգավոր միջազգային իրավախախտում է: Այդպիսի միջազգային հանցագործություններից են` ագրեսիան, ցեղասպանությունը, ապարտեիդը, գաղութատիրությունը, զինվորական հանցագործությունները, հանցագործությունները խաղաղության և մարդկության դեմ:

 

Գոյություն ունեն պետությունների միջազգային իրավական պատասխանատվության երկու տեսակներ` քաղաքական և նյութական: Քաղաքական պատասխանատվությունը, որպես կանոն, ուղեկցվում է իրավախախտ պետության դեմ հարկադրական միջոցներ կիրառելով և զուգակցվում է նյութական պատասխանատվությամբ: Քաղաքական պատասխանատվության առավել տարածված ձևերն են` 1. ռետորսիաները, 2. ռեպրեսալիաները, 3. սատիսֆակցիան, 4. ռեստորացիան, 5. միջազգային կազմակերպությունում անդամակցության կասեցումը կամ անդամությունից հանելը, 6. ագրեսորին ուժով ճնշելը, որոնք իրացվում են սանկցիաների կիրառման միջոցով: Սանկցիաները խախտող պետության նկատմամբ կիրառվող հարկադրական միջոցներն են: Դրանք կարող են կիրառվել միջազգային կազմակերպությունների /ունիվերսալ և տարածաշրջանային/, պետությունների խմբի կամ առանձին կազմակերպությունների կողմից: Սանկցիաների ծավալը և տեսակները կախված են իրավախախտման ծանրության աստիճանից և պատճառված վնասից: Օրինակ, ագրեսոր պետության նկատմամբ կարող են կիրառվել հետևյալ հարկադրական միջոցները` հետպատերազմական օկուպացիան ամբողջ տարածքի կամ տարածքի մասի լրիվ կամ մասնակի ապառազմականացում, զինված ուժերի և սպառազինությունների այս կամ այն տեսակն ունենալու արգելք: Սանկցիաները կիրառվում են միայն միջազգային ծանր հանցագործության դեպքում: Նկատենք, որ քաղաքական պատասխանատվության առաջին չորս տեսակները նյութասեր մեր էլիտային առայժմ առանձնապես չեն անհանգստացնում, քանի որ դրանք պատասխանատվության թեթև ձևեր են՝ պետության որոշակի ներկայացուցիչների մուտքի արգելք, դեսպանի հետկանչ և այլն /ռետորսիա/, դիվանագիտական հարաբերությունների կասեցում, իրավախախտ պետության տարածքից ապրանքների, հումքի ներմուծման էմբարգո՝ արգելք /ռեպրեսալիա/, տուժող պետության պատվին և արժանապատվությանը պատճառված վնասի համար բավարարման տրամադրում՝ պաշտոնապես ներողություն խնդրելով, ապագայում նման անիրավաչափ գործողություններ թույլ չտալու վերաբերյալ հավաստիացումներով, տուժող պետության դրոշին պատիվներ ցույց տալով կամ նրա օրհներգը համապատասխան հանդիսավոր իրադրությունում կատարելով /սատիսֆակցիա՝ բավարարում/, որևէ նյութական օբյեկտի նախկին վիճակի վերականգնում /ռեստորցիա/: Պատկերացնում եք օրինակ՝ Խաչատուրովը, Սեյրաններ Օհանյանն ու Սարոյանը, Մանվել Գրիգորյանը ադրբեջանական դրոշին <պատիվներ տան>... Չնայած՝ վերջին գեներալը դրա փոխարեն հաստատ մի հետաքրքիր երկտող կասի Ալիևի հասցեին… Բայց ահա նյութական պատասխանատվության հարցը կարող է լրջորեն անհանգստացնել այդ նույն նյութապաշտ էլիտային: Նյութական պատասխանատվությունն առաջանում է պետության կողմից նյութական վնաս պատճառելու հետ կապված իր միջազգային պարտավորությունները խախտելու դեպքում: Այն կարող է դրսևորվել ռեպարացիայի, ռեստիտուցիայի, սուբստիտուցիայի ձևով: Ռեպարացիաները նյութական վնասի հատուցում են դրամական արտահայտությամբ, ապրանքներով, ծառայություններով: Ռեպարացիաների ծավալը և տեսակը, որպես կանոն, որոշվում են միջազգային պայմանագրերի հիման վրա: Ռեպարացիաների գումարը սովորաբար էականորեն ցածր է պատերազմով պատճառված վնասի ծավալից: Ռեստիտուցիաները պատերազմող պետության կողմից հակառակորդի տարածքից անիրավաչափ առգրավված և դուրս բերված գույքը բնեղենով վերադարձնելն է: Ռեստիտուցիայի օբյեկտ կարող է լինել նաև պատերազմական գործողությունների հետ չկապված` խաղաղ ժամանակ անիրավաչափ զավթած կամ անիրավաչափ պահված գույքը: Սուբստիտուցիան անիրավաչափ ոչնչացված կամ վնասված գույքի, շենքերի, տրանսպորտային միջոցների, գեղարվեստական արժեքների, անձնական գույքի և այլնի փոխարինումն է: Այսինքն, հայկական իշխանության և դիվանագիտության լռության դեպքում նյութական պատասխանատվության երեք ձևերն էլ կարող են կիրառվել հայկական պետությունների հանդեպ: Եվ քանի որ պետական բյուջեում տալու ոչինչ չկա, դրանք պետք է վերադարձնեն հենց պատերազմի ժամանակ <ոչ իրավաչափ թալանով> զբաղվածները:

Բացի այդ, կա նաև պետությունների քաղաքական պատասխանատվության հատուկ տեսակ: Դա միջազգային կազմակերպությանը անդամակցությունից բխող իրավունքների և արտոնությունների կասեցումն է /ձայնի իրավունքից, գլխավոր մարմիններում ներկայացուցչության իրավունքից, օգնություն և սպասարկում ստանալու իրավունքից զրկելը/ և, որպես ծայրահեղ միջոց, միջազգային կազմակերպությունից հեռացնելը:

Միջազգային իրավական պատասխանատվությունից ազատող հանգամանքներ էլ կան՝

1.պատասխանատվությունը բացառող, 2. պատասխանատվության իրացումը բացառող հանգամանքներ:

Պատասխանատվության առաջացումը բացառվում է այնպիսի իրավիճակներում, որոնց առկայության պարագայում պետությունների վարքագիծը, որը բնականոն պայմաններում որակվում է որպես իրավախախտում, ճանաչվում է իրավաչափ և պատասխանատվություն չի առաջացնում: Երկրորդները փաստական այն իրավիճակներն են, որոնց դեպքում իրավախախտմամբ առաջացած պատասխանատվությունը փաստացի չի իրացվում: ՄԱԿ-ի միջազգային իրավունքի հանձնաժողովը նշել է միջազգային իրավական պատասխանատվությունից ազատող այլ հանգամանքներ ևս`համաձայնությունը, հակազդման միջոցները, անհաղթահարելի ուժը և չկանխատեսված դեպքը, աղետը, անհրաժեշտության վիճակը, ինքնապաշտպանությունը:

Հ.Գ. Նշանակում է, որ Նալբանդյանը և նրա հրահանգիչ շեֆերը պետք է կարողանան միջազգային կազմակերպություններին ապացուցել, որ ադրբեջանցիների շենք, շինությունները, օբյեկտները ոչնչացվել են իրավաչափորեն, գույքն առգրավվել, թալանվել է /եթե թալանվել է/ ինքնապաշտպանության արդյունքում՝ որպես ռազմավար, որը պատերազմի օրենքներով տնօրինելու լրիվ իրավունքն ունենք: Ինչ վերաբերում է Արցախի՝ անվտանգության գոտի հանդիսացող և հայկական ուժերի հսկողության տակ գտնվող շրջակա յոթ շրջաններին, որոնք փորձում են մեր վզին փաթաթել որպես <օկուպացված>, ապա դա պետք է լինի որպես փոխհատուցում՝ Բաքվում, Սումգայիթում հայերի նկատմամբ կատարված ոճիրների, Գետաշենի, Մարտունաշենի և հյուսիսային Արցախի հայաթափման, սպանդի ու թալանի: Դրա մեղավորը նաև ռուսական ուժերն են և նրանց պատասխանատվության չափը ևս պետք է հստակեցվի ու ներկայացվի միջազգային կառույցներին... Հաղթած ժողովուրդը չի կարող պարտվել <անլեզու դիվանագիտության> պատճառով…Դա խայտառակություն կլինի և այս իշխանությունների վերջը: Ի վերջո, հարկատուները լռելու համար չեն փող տալիս ձեզ …